
20/01/2015 (18:30 h)
Po roku 1927, wraz z rozkwitem kina dźwiękowego, wielu młodych aktorów hiszpańskich, powodowanych chęcią sławy, wyruszyło do Stanów Zjednoczonych, licząc na znalezienie pracy przy dużych produkcjach filmowych, powstających wówczas masowo w hiszpańskiej wersji. Jednak wraz z pojawieniem się dubbingu, roziwązanie mające umożliwić dodarcie do wszystkich rynków, okazało się zbyt kosztowne, a większość artystów grających w tych filmach popadła w zapomnienie. Wyjątkiem są Edgar Neville, Enrique Jardiel Poncela czy Imperio Argentina, którzy powrócili do Hiszpanii. Dokument, prezentowany również na Festiwalu w Wenecji, przywołuje pamięć o nich.
Instituto Cervantes (Varsovia)