
09/10/2012 (De 10:00 a 17:00 h)
Durante el simposio se analizarán los antecedentes y consecuencias sociales e históricas de las primeras constituciones de ambos países.
Pierwsza Konstytucja Hiszpanii – uchwalona w Kadyksie 19 marca 1812 r., jest uznawana za jeden z najbardziej emblematycznych hiszpańskich tekstów prawnych. Wprowadziła nowoczesne i nowatorskie idee liberalizmu politycznego. W niej ustanowiono suwerenność narodu oraz podział władzy, sprawowanej przez przedstawicieli politycznych ludu. Nowa konstytucja przetrwała bardzo krótko, ale stworzyła podwaliny współczesnej Hiszpanii.
Konstytucja 3 maja 1791 – ustawa regulująca ustrój prawny Rzeczypospolitej Obojga Narodów, była pierwszą w Europie i drugą na świecie (po konstytucji amerykańskiej z 1787 r.) nowoczesną, spisaną konstytucją. Konstytucja 3 maja została zaprojektowana w celu zlikwidowania wad systemu politycznego Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Zrównała politycznie mieszczan i szlachtę. Konstytucja 3 maja miała wyprzeć istniejący chaos, popierany przez część krajowych magnatów, na rzecz monarchii konstytucyjnej.
Instituto Cervantes (Varsovia)
Universidad Católica. Instituto de Historia (Lublin) / Instytut Historii KUL (Lublin)
Consejo Superior de Investigaciones Científicas (CSIC) (Madrid). Instituto de Filosofía