
08/11/2011 (20:00 h)
Film jest rekonstrukcją eksperymentu wizualnego Lwa Kuleszova z 1918 r. Lew Kuleszow podkreślał, iż specyficzną właściwością artystyczną kina jest sztuka montażu filmu z małych części taśmy filmowej. Do historii kina przeszedł tzw. efekt Kuleszowa – artysta zestawił ujęcie nieruchomej twarzy aktora z ujęciami talerza zupy, kobiety w trumnie i rozradowanego dziecka, przez co widzowie przypisali neutralnej twarzy kolejno uczucia głodu, rozpaczy i czułości. W filmie L. Arambileta oglądamy fragmenty z życia reżysera, który przekazuje nam jak się czuje po stracie córki.
Instituto Cervantes (Varsovia)