Actividades culturales

Autor/es: En clave Afro Caribe

Calypso, soca, reggae (po hiszpańsku), reggaeton

Seminarium

Muzyka Karaibów hiszpańskojęzycznych i anglojęzycznych spotyka się w  Panamie. To tam, przez kolejne dekady budowy Kanału Panamskiego przybywają emigranci z  Jamajki, Barbadosu, Trynidad i Tobago, przywożąc swoje rytmy i swoją muzykę.  Calypso nawiązuje do tradycji chantuelle, afroamerykańskich  trubadurów, wędrującyh po wybrzeżach Antyli. Jego kolebką był Trynidad, skąd rozprzestrzenia się po Karaiabach.  Śpiewane najpierw w dialekcie francuskiego i w „broken english”, następnie również po hiszpańsku, w ironicznych tekstach krytykuje nierówności społeczne. W latach 70, w Panamie pojawia się muzyka reggae śpiewana po hiszpańsku, z początku improwizowana wśród  potomków Jamajczyków . Posłuchamy pierwszej generacji śpiewającej reggae „z przesłaniem”, związane z ruchem rasta i kolejnego nurtu romantycznego . W latach 90-tych XX w. w Panamie i Portoryko pojawia się reggaeton, nazywany czasem muzyką pokolenie hedonistów. Czy „przesłanie” może być poza tekstem?